Virtio-Venus

Przypadki użycia:

Akceleracja 3D zbliżona do natywnej

W systemach operacyjnych, które używają libvulkan, takich jak Linux, BSD i Android, można osiągnąć wydajność zbliżoną do natywnej poprzez tłumaczenie wywołań z maszyny wirtualnej do Vulkana, a następnie bezpośrednio do procesora graficznego i z powrotem, bez konieczności przekazywania ich do maszyny wirtualnej.

Niestety, Virtio-Venus nie jest dostępne w VMM, dlatego będzie wymagało użycia qemu-cli. Musisz zanotować nazwę, którą nadałeś swojej maszynie wirtualnej i gdzie się ona znajduje.

Używanie Virtio-Venus w qemu-cli:

Po zainstalowaniu dowolnej kwalifikującej się maszyny wirtualnej możesz otworzyć terminal i utworzyć polecenie qemu-cli dla swojej maszyny wirtualnej. Oto przykład mojej maszyny wirtualnej CachyOS:

qemu-system-x86_64                                                                             \
    -enable-kvm                                                                                \
    -M q35                                                                                     \
    -smp 6                                                                                     \
    -m 12G                                                                                     \
    -cpu host                                                                                  \
    -net nic,model=virtio                                                                      \
    -net user,hostfwd=tcp::2222-:22                                                            \
    -device virtio-sound-pci,audiodev=my_audiodev -audiodev pipewire,id=my_audiodev            \
    -device virtio-vga-gl,hostmem=4G,blob=true,venus=true                                      \
    -vga none                                                                                  \
    -display gtk,gl=on,show-cursor=on                                                          \
    -usb -device usb-tablet                                                                    \
    -object memory-backend-memfd,id=mem1,size=12G                                              \
    -machine memory-backend=mem1                                                               \
    -drive if=pflash,format=raw,readonly=on,file=/usr/share/edk2/x64/OVMF_CODE.secboot.4m.fd   \
    -drive if=pflash,format=raw,file=.config/libvirt/qemu/nvram/archlinux_VARS.fd              \
    -drive file=.local/share/libvirt/images/archlinux.qcow2

Wyjaśnienie:

-smp 6 oznacza 6 rdzeni procesora
-m 12G oznacza 12 GB pamięci RAM
-net user,hostfwd=tcp::2222-:22 oznacza, że port 22 jest przekierowywany z hosta do maszyny wirtualnej jako port 2222, więc jeśli chciałbyś nawiązać połączenie SSH z maszyną wirtualną z innego urządzenia, zrobiłbyś to tak:

ssh -p 2222 nazwa_uzytkownika_vm@adres_ip_vm

-device virtio-vga-gl,hostmem=4G,blob=true,venus=true to jest sterownik Venus, niestety jeszcze nieobecny w virt-managerze. Gdy się tam pojawi, cała ta sekcja, oprócz trybu użytkownika, stanie się zbędna.
-hostmem=4G oznacza, że pozwalam maszynie wirtualnej na użycie do 4 GB mojego VRAM z karty graficznej.
-object memory-backend-memfd,id=mem1,size=12G w tej sekcji rozmiar to ilość pamięci RAM, którą przydzieliłeś, czyli w moim przypadku 12 GB.
-drive if=pflash,format=raw,readonly=on,file=/usr/share/edk2/x64/OVMF_CODE.secboot.4m.fd to jest plik firmware dla maszyny wirtualnej, a to po prostu ścieżka do niego.
-drive if=pflash,format=raw,file=.config/libvirt/qemu/nvram/archlinux_VARS.fd to jest nvram maszyny wirtualnej, bez tego lub z ustawieniem tego na tylko do odczytu, maszyna wirtualna się nie uruchomi.
-drive file=.local/share/libvirt/images/archlinux.qcow2 to jest ścieżka do pliku .qcow2 (pamięci masowej maszyny wirtualnej).
(Możesz zauważyć, że moje urządzenie audio w tym przypadku to nie ich9, ale pipewire, co jest nieistotne).