Przejdź do głównej zawartości
CachyOS
Ta strona jest nieaktualna. Proszę zapoznać się z najnowszą dokumentacją dostępną pod adresem /virtualization/qemu_and_vmm_setup/

Konfiguracja QEMU i VMM

Instalacja

Dział zatytułowany „Instalacja”

Aby zainstalować i uruchomić VMM (Virtual Machine Manager) oraz QEMU na CachyOS, proces wygląda następująco:

Terminal window
# To zainstaluje potrzebne pakiety (zwróć uwagę na notatkę o "Windows 11" poniżej):
sudo pacman -S qemu-full virt-manager swtpm
# To doda użytkownika do grupy "libvirt", aby mógł z niej korzystać:
sudo usermod -aG libvirt $USER
# Backend LXC (opcjonalny, dla kontenerów linuxowych, włączenie obu backendów nie powoduje konfliktu):
systemctl enable --now libvirtd.service
# Backend QEMU (dla maszyn wirtualnych):
systemctl enable --now libvirtd.socket
# To uruchomi Internet w maszynie wirtualnej, gdy tylko się ona uruchomi:
sudo virsh net-autostart default

Podstawy tworzenia maszyny wirtualnej

Dział zatytułowany „Podstawy tworzenia maszyny wirtualnej”

  1. Najpierw uruchom VMM. Pierwsze, co cię przywita, to te łączące się elementy:

  2. Następnie kliknij Edit -> Preferences -> ✅ Enable XML editing i zamknij to podmenu.

  3. Teraz możesz utworzyć nową maszynę wirtualną, klikając ekran z gwiazdką i ikoną odtwarzania lub File -> New Virtual Machine.

  4. Zostaniesz przywitany przez kreatora maszyn wirtualnych. Obok Connection: zobaczysz rozwijane menu, kliknij je, wybierz odpowiednią opcję, a następnie przejdź Forward.

  5. Zostaniesz poproszony o zlokalizowanie pobranego obrazu .iso systemu operacyjnego. Kliknij Browse... i znajdź go. Możesz również dodać lub utworzyć dedykowany katalog do przechowywania plików .iso, klikając przycisk + (Add Pool). Jeśli chcesz ponownie użyć ścieżki User Session w tym celu, znajduje się ona w ~/.config/libvirt/. Jeśli twój system operacyjny nie zostanie wykryty automatycznie, po prostu odznacz automatyczne wykrywanie i wybierz ręcznie najbliższy odpowiednik, przykład: CachyOS = Arch Linux.

  6. Krok 3 jest prosty. Po prostu przydziel maszynie wirtualnej tyle pamięci RAM i rdzeni procesora, ile chcesz. Nie jest to ustalone na stałe i można to łatwo zmienić.

  7. W kroku 4 możesz wybrać utworzenie wirtualnej przestrzeni dyskowej (tworzy to plik .qcow2) lub ścieżki, której ma używać maszyna wirtualna.

  8. W kroku 5 zaznacz Customize configuration before install -> Finish.

  9. Trafisz teraz tutaj: Jest kilka rzeczy, które powinieneś tutaj sprawdzić, jeśli instalujesz maszynę wirtualną z Linuksem. W Overview upewnij się, że chipset to Q35, a oprogramowanie układowe to UEFI. O ile nie instalujesz czegoś naprawdę starego lub nie robisz czegoś nietypowego, nigdy nie chcesz innej konfiguracji. Jeśli tworzysz maszynę wirtualną z Windows 11, przejdź do Add Hardware -> TPM, a następnie wybierz Emulated lub Passthrough (zobacz notatkę na górze) i Finish, aby zamknąć podmenu.

  10. Teraz kliknij Begin Installation.

  11. Jeśli jesteś w maszynie wirtualnej z Linuksem (lub innym systemem operacyjnym, który używa OpenGL i/lub dostarcza libvulkan), przejdź odpowiednio do EGL Headless i/lub Virtio-Venus.

Ostatnia uwaga

Dział zatytułowany „Ostatnia uwaga”

Jeśli jesteś w maszynie wirtualnej z Windows 11, aby poprawić wydajność, możesz:

  • zainstalować sterowniki Virtio-Win od RedHat w systemie gościa
  • jeśli masz zintegrowaną kartę graficzną Intela, możesz zamiast tego zainteresować się GVT-g i MDEV
  • jeśli masz zintegrowaną kartę graficzną Intela i dedykowaną kartę graficzną, możesz zamiast tego zainteresować się GVT-d
  • jeśli masz zintegrowaną kartę graficzną i dedykowaną kartę graficzną lub co najmniej dwie dedykowane karty graficzne i chcesz zamiast tego przekazać dedykowaną kartę, możesz zainteresować się VFIO